Chapter 25
Nagpunta sila joey nung hapon. Kasabay nila ung parents ni mykel. Kwentuhan muna…tapos nagpaalam ung parents niya na bibili lang daw ng pagkain so kami na lang un naiwan.
Grabeh pare! Nung nagtext talaga si matt na gising ka na tumakbo talaga kami dito eh!
Eengk! OA. Tumakbo daw…
Figure of speech un bobers!
Nagtawanan kami lahat.
Bakit ka nagising?
Haha. Parang ayaw mong pagisingin si mykel ah?
Hindi naman. Kasi parang nakakapagtaka lang…
Ngumiti si mykel.
May narinig akong angel eh.
Oh? Anong sabi?
Maaaayyyykeeeellll….gumiiiissssiiing kaaa naaa…
Haha! Sira! Ano nga kel? Seryoso?
Sabi daw nung angel…ang tagal ko daw gumising…dalawang araw na daw akong tulog.
Nye! May angel bang magsasabi nun?
Meron.ung angel ko.
Maganda pare? Nakita mo ung mukha?
Tumingin siya saken…
Uo joe. Sobrang ganda…
*blag*
Ano un?
Sis, si matt…
Nagdabog…
~!#
Nakalabas na si mykel ng ospital and pumapasok na siya. Ok naman siya.
Uhm…kel?
Oh?
Salamat ah?
Huh? Para saan?
Sa pagsave mo sakin.
Ibang klase ka rin eh noh? 2 weeks na ung nakaraan eh…haha.
Eh kasi…lagi kang napapalibutan ng iba nating klasmeyts eh.
Ok lang un. Shaka…wala un.
Salamat talaga. Shaka sorry na rin.
Sorry?
Uo. Kasi napahamak ka ng dahil sakin…
Hindi ah? Wala un. Diba nga? Sabi ko…ayokong masaktan ka…
Pano ba ko makakabawi?
Hmmm…alam mo kung pano?
Pano?
Haha.
